با چشمانی پر از اشک نگاهی به محوطه ی هتل انداخت و به سمت ساحل حرکت کرد.انگار تمام غم دنیا در وجودش رخنه کرده بود.از نظر او دیگر هیچ چیز دوست داشتنی نبود..سگ سفیدش را در آغوش گرفت و با قدم هایی آرام خود را به ساحل سنگی رساند.روی یکی از سنگها دورتر از تمام آدم های اطرافش نشست و در حالیکه سگش را نوازش میکرد به دریا خیره شد... ... .. .   .   دوباره خاطرات برایش زنده شد :

""پسری را دید که روی شن های کنار دریا زانو بغل گرفته بود و سگ سفید و بازیگوشش را نگاه میکرد که یک لحظه آرام نبود و دائم به اینطرف و آنطرف میرفت.. دختری را دید که تنها از پله ها پایین آمد و خود را از قسمت ساحل سنگی به شن ها رساند و با دیدن پسری که آنجا تنها نشسته بود لحظه ای تردید کرد ولی بعد از مکث کوتاهی خود را به دریا نزدیک کرد و خیلی دورتر از آن پسر ایستاد و به افق خیره شد.. پسر را دید که متوجه دختر شد و لحظه ای به او خیره شد.گویی محو چهره ی معمولی ولی جذاب دختر شده بود.. دختر را دید که سنگینی نگاه پسر را حس کرد و سمت او برگشت و لبخندی زد و دوباره چشم به دریا دوخت.. پسر را دید که چشم از صورت دختر برداشت و سر سگش را در آغوش گرفت.انگار در گوشش چیزی میگفت.. دختر را دید که لحظه ای سر به زیر انداخت و بعد نگاهی گذرا به پسر انداخت و به سمت پله ها رفت.. پسر را دید که کنار سگش قرار گرفت.خم شد و به دختر اشاره کرد و بلافاصله سگش دوید و به سمت دختر رفت.دست دختر را لیس زد و جلوی پای او نشست و دمش را تکان داد.. پسر را دید که به دختر نزدیک شد و حرفهایی بینشان رد و بدل شد و دختر دستش را روی سر سگ بازیگوش او کشید و بعد هردو به سمت ساحل برگشتند و با اندکی فاصله از دریا روی شن ها قدم میزدند.. بعد هردو را دید که کم کم تصویرشان محو میشد... .. . ""

از جا برخاست و از پله های سنگی پایین رفت(درست مثل آن روز) و بعد به سمت ساحل رفت و روی شن های کنار دریا نشست و زانوهایش را بغل گرفت(درست مثل آن روز که پسر نشسته بود)..نگاهی به سگ بازیگوشش انداخت (که مثل آن روز به وجد آمده بود و یک لحظه آرام نمیشد و دائم بازیگوشی میکرد)..دوباره به افق خیره شد.به جایی که سال پیش با دیدنش احساس کرد جدایی هیچ معنایی ندارد.چرا که آسمان و دریا در آنجا به یکدیگر میرسند ...ولی چرا او اینک تنها بود؟

...او از دریا کینه به دل داشت..چرا که عشقش را از او جدا کرده و در خود پنهان کرده بود!